Home / Family  / Γιατί δεν πρέπει να είσαι υπερπροστατευτική μαμά

Γιατί δεν πρέπει να είσαι υπερπροστατευτική μαμά

Τα λάθη που κάνει μια υπερπροστατευτική μαμά.

Καθήκον της μαμάς είναι να μεγαλώνει με ασφάλεια τα παιδιά της και να μεριμνά ώστε εκείνα να είναι προστατευμένα και υγιή. Όταν όμως το μέτρο χάνεται και η μητρική ανάγκη προστασίας και φροντίδας μετατρέπεται σε έλεγχο και υπερπροστατευτικά μέτρα, το παιδί αντιμετωπίζει έναν ασφυκτικό κλοιό που δεν το αφήνει να γνωρίσει τις δυνατότητές του και να εξερευνήσει τον κόσμο και την θέση του μέσα σε αυτόν. Ποια χαρακτηριστικά διακρίνουμε στα παιδιά που έχουν υπερπροστατευτικές μαμάδες.

 
Τα παιδιά γίνονται άτολμα.

Το να προσπαθείς συνέχεια να τα προστατεύσεις από το να μην πάθουν κάτι κακό έχει ως αποτέλεσμα να μεγαλώνεις άτολμα παιδιά που στερούνται εμπειριών. Οι υπερπροστατευτικές μαμάδες δημιουργούν ένα πλαίσιο υπερβολικής ασφάλειας γύρω από τα παιδιά και ανησυχούν συνεχώς μην πάθουν τα παιδιά κάτι κακό. Με τον τρόπο αυτό ο φόβος των μαμάδων μεταφέρεται στα παιδιά τα οποία δεν τολμούν να ασχοληθούν με μια νέα δραστηριότητα και αποφεύγουν εμπειρίες οι οποίες είναι χρήσιμες για την ανάπτυξη τους.

 

Τα παιδιά φέρονται απερίσκεπτα.

Στον αντίποδα της παραπάνω συμπεριφοράς, τα παιδιά ενδέχεται να αντιδράσουν στις υπερπροστατευτικές επιταγές της μαμάς τους και να υιοθετήσουν μια πιο παράτολμη η απερίσκεπτη συμπεριφορά. Τα υπερβολικά όρια που θέτουν οι υπερπροστατευτικές μαμάδες, καταπιέζουν τα παιδιά και τα οδηγούν σε ακραίες συμπεριφορές ως μέσο αντίδρασης. Τα παιδιά χρειάζονται όρια αλλά σε βαθμό που δεν τα καταπιέζει και δεν τα «ακινητοποιεί».

 

Τα παιδιά δεν έχουν αυτοπεποίθηση.

Τα παιδιά που μεγαλώνουν με υπερπροστατευτικές μαμάδες έχουνε περισσότερες φοβίες, γίνονται πιο αγχώδη και ανασφαλή και ως ενήλικες στερούνται αυτοπεποίθησης. Ο συνεχής έλεγχος, τα συνεχόμενα «μη» και η υπέρμετρη προστασία από τις μαμάδες δημιουργούν μια σχέση εξάρτησης που δεν αφήνει το παιδί να γίνει αυτόνομο και ανεξάρτητο. Ως αποτέλεσμα, το παιδί βρίσκεται συνεχώς πίσω από την μαμά του, θεωρεί πως δεν μπορεί να τα καταφέρει βασιζόμενο μόνο στις δικές του δυνάμεις και αποφεύγει να πάρει την ευθύνη την πράξεών του.

arnaoutistavroula@gmail.com

Αληθινό παιδί του Ιούλη, λατρεύω τη θάλασσα και το θερινό σινεμά, ενώ αν με ρωτήσεις ποιος είναι ο αγαπημένος μου προορισμός, θα σου απαντήσω “η Βαρκελώνη” - χωρίς δισταγμό! Στην ταινιοθήκη μου σίγουρα θα βρεις τα άπαντα του Lars Von Trier, αλλά και επιλεγμένες ταινίες της χρυσής εποχής του Hollywood, όπως το “Όσα παίρνει ο άνεμος”!